Jeffrey van Vliet kampioen van de Leidse schaakbond!
Jeffrey van Vliet van schaakclub AAS is afgelopen week kampioen van de Leidse schaakbond geworden. In dit kampioenschap (uitstekend georganiseerd door het Leids Schaakgenootschap LSG) scoorde hij 6,5 uit 7, daarmee een groep van vier spelers een punt voorblijvend.
Tot de laatste ronde ging het gelijk op tussen Jeffrey en Ivo Wantola van LSG. De laatste ronde moest Jeffrey tegen Ben de Leur (die een keurige 4,5 uit 7 tegen sterke tegenstand liet noteren) terwijl Ivo het moest opnemen tegen mede-LSGer Ik Oei. Om de
toernooisite te citeren: "Geen cadeautjes voor de clubgenoten, maar harde en taaie strijd. Jeffrey kwam beter uit de opening, drukte Ben langzaam maar zeker van het bord en mocht na de tijdcontrole de felicitaties in ontvangst nemen. Op dat moment had Ivo een lichte materiële voorsprong in een betere maar lastig te spelen stelling. Zijn tegenstander schakelde onder grote tijdsdruk onverwachts over naar een venijnige koningsaanval, en behaalde op slag van middernacht met een fraaie serie krachtzetten een onverwachte overwinning."
Wat een Fiasco, wat een Succes!
Het had allemaal zo mooi kunnen lopen. AAS 2 speelde vrijdag voor het kampioenschap, AAS 1 de dag erna, beide hadden een matchpunt voorsprong op de concurrentie, dus de kansen lagen goed. Hoe anders kan het lopen.
AAS 2 begon met een 1-0 achterstand. Willem Hensbergen had vooruit gespeeld en helAAS verloren, zijn eerste nederlaag van het seizoen, tegen het sterkste team, dat wel. De match zelf begon ietwat verlaat, door het wachten op de langzaam binnendruppelende LSG-ers en Azen, maar net na het begin is er paniek bij de Azen: is Poncin er eigelijk wel. Marco bleek vergeten hem op te halen, zodat een race tegen de klok begon op weg naar Nieuw-Vennep om alsnog Peter binnen het reglementaire uur in de speelzaal te krijgen. Het verkeer zat niet mee, vijf minuten te laat stormde Peter naar binnen, maar tevergeefs, de reglementaire nul was al geclaimd en de achterstand was 2-0, onderwijl was de spanning op de borden ook voelbaar.
Henk Noordhoek had een kwaliteit buitgemaakt, maar een ietwat opgesloten toren zorgde nog wel voor enige ongerustheid, echter zwart sloot deze verkeerd op en boette daarmee nog een pion in. Henk ruilde het materiaal in voor een prettig paard tegen loper eindspel, waarin hij het punt binnenhaalde, na niet al te hevig verzet.
Rene Jungen had drie stukken tegen een dame gewonnen in de opening en was zijn stelling langzaam maar zeker aan het verbeteren. Daar stond tegenover dat de opening van Marco de Groot toch wel flink aan het mislukken was, met twee pionnen minder moest Marco het eindspel ingaan, er werd gesproken over nog 1% kans voor hem om niet te verliezen. Ben de Leur probeerde het initiatief te grijpen in het middenspel middels een pionoffer, met enige nauwkeurige zetten wist de LSG-er de pion te houden en Ben’s initiatief te neutraliseren, Ben moest in de clinch om te proberen het eindspel te keepen. Bij Jan Bosman schommelde de partij tussen een klein plusje en een klein minnetje, middels een stukoffer bracht hij eeuwig schaak in de stelling. LSG besloot even te wachten met het nemen van de remise om andere resultaten af te wachten, dit duurde echter dermate lang dat er geen keus meer was en de remise wel moest worden genomen. Redmar Damsma nam het op tegen de sterkste LSG-speler (vorig jaar nog LSG 2 in de 1e klasse KNSB) en had een degelijke opstelling gekozen, helAAS voor hem werd hij toch langzaam maar zeker overspeeld.
Voor diegenen die meetellen: de prognose was derhalve 5,5-2,5 voor de gasten, een wonder was inmiddels nodig. Marco gaf het goede voorbeeld. De witspeler zat nog wel wat in tijdnood, maar heel erg leek dat niet. Echter de afwikkeling naar een toreneindspel gaf Marco een belangrijke pion terug, en door zijn betere activiteit won hij de tweede ook terug. Toen Marco het remise aanbod van zijn aangeslagen tegenstander afwees werd het duidelijk dat er zich een tragedie (voor LSG dan) aan het afspelen was, Marco won alsnog.
Rene had met nauwkeurig spel zijn schaapje ook op het droge, de Azen stonden tijdelijk voor maar de strijd was nog lang niet gestreden. Redmar kwam steeds hopelozer te staan en Ben hing met de nagels nog aan de afgrond. Echter wilde zijn tegenstander te snel promoveren, hetgeen direct een afwikkeling naar een remise toestond, iets wat Ben zich niet liet ontgaan; eerst de witte loper van de diagonaal jagen waar de pion overheen moest had vrijwel direct gewonnen. Dat Redmar inmiddels bijna geen legale zet meer over had die ook nog niets weggaf deed de eindstand belanden op 4-4. AAS 2 derhalve kampioen? Daarover zijn nog enige reglementaire beslommeringen, wordt derhalve vervolgd. (nAASchrift: AAS 2 heeft twee matchpunten in mindering gekregen ivm het niet spelen van een opgegeven speler (Poncin). Hierdoor is LSG 5 kampioen en gepromoveerd).
De dag erop, het uur U voor AAS 1. De voortekenen waren niet goed, Herman in Portugal voor een reisje van het bedrijf, Jasper die voor zijn studie in 1 van de Amerika’s zat, Willem Moene wordt het overige deel van het seizoen al gemist. Drie invallers, zou dat nog wel goed gaan?
Toen bleek dat Leon Koster ziek geworden was (score dit seizoen: 6,5 uit 8) en niet kon spelen was duidelijk dat de kansen voor de Azen snel aan het slinken waren, een groter wonder dan de avond ervoor was noodzaak geworden, zeker toen tegenstander DD uit Den Haag (1 van de oudste clubs van Nederland en eigelijk niet thuishorend in de tweede klasse) in volle oorlogssterkte binnen kwam zetten.
Peter Poncin geofferd aan 1, kwam nog een heel eind in de complicaties, maar moest toch ergens een stuk inboeten, het schaakje op de onderste rij was geen mat. Ben de Leur probeerde met geweld de witte stelling binnen te dringen, dit werd echter nauwkeurig afgestopt zodat de tegenaanval onstopbaar was voor Ben.
Wederom 2-0 achter, maar het zag er niet best uit. De tijdnoodfase brak aan voor Henk Noordhoek, die een goede, solide partij aan het afleveren was. Op dat moment sloeg het noodlot toe, Henk werd slachtoffer van 1 van de meest voorkomende oorzaken van blunders, de achterwaartse paardzet. Hij zette zijn toren (ongedekt) op d7, helAAS kon daar het zwarte paard van e5 ook naar toe. Een onbedekte krachtterm en wat zetten later was de tijdnoodfase voorbij en 3-0 voor DD. Paul Schrama deed iets terug in een goede partij, waardoor hij op de goede score van 7,5 uit 9. AJ Keessen leek een goede, actieve voortzetting gekozen te hebben, het ontstane eindspel zag echter meer zwaktes in zijn stelling dan omgekeerd. De techniek van de DD-er was dermate sterk dat er nooit echt tegenspel in zat, de 4-1 die dit op de borden bracht was in hogere mate al beslissend, uit de overige drie partijen zouden de Azen nooit drie punten halen. Marco de Groot was in een eindspel van Paard tegen Loper beland, met vrijpionnen op beide vleugels, dat dit in het voordeel van de loper was werd snel duidelijk, een foutje van Marco versnelde slechts zijn einde, op de lange termijn was de remise ook heel ver weg, laat staan de benodigde overwinning. DD derhalve (en op basis van deze match: terecht) kampioen.
Jeffrey van Vliet had de hele partij een plus, won een pion, maar het toreneindspel was net niet te winnen voor Jeffrey, ook 1 van de betere scoorders in de AAS-gelederen, dit seizoen scoorde hij 6,5 uit 8. Marc Trimp gaf de stand een wat draaglijker aanzien door op het karakteristieke wijze het punt te scoren (in totaal kwam hij (ongeslagen) op 6,5 uit 9), laat in het eindspel. De eindstand werd 5,5-2,5 voor de gasten, de Azen met de tweede plaats (en dus lege handen, en dus met een kater) achterlatend.
Maar toch: wat een goed seizoen was het, ook voor AAS 2! Het hele jaar onbedreigd op de eerste plaats meedoen, ver voor het einde nog maar 1 concurrent, alleen alle tegenslag kwam (helAAS) in de laatste ronde. Absoluut het beste resultaat ooit neergezet door AAS 1, en er toch eigelijk van balen. Wat een Fiasco, wat een Succes!
AAS 3 redt het niet
In de laatste externe wedstrijd van het seizoen is het AAS 3 (ook) niet gelukt om een promotieplaats naar een hogere klasse te bemachtigen. De thuiswedstrijd tegen Alphen 2 moest daarvoor gewonnen worden om ditzelfde team voorbij te gaan en de tweede plaats op te eisen, helAAS werd het 5,5 –2,5 voor de bezoekers.
Langzaam maar zeker bouwden de Alphenaren de score uit naar 5-0, zodat de match al voor de tijdnoodfase beslist was. De nederlagen waren van Nico van Ruiten (overzag een trucje in de opening), Paul Karis (koos op het kritieke moment net verkeerd waarna het buitgemaakte materiaal met rente terug naar de tegenstander ging), Boudewijn Eijsvogel (moest een te sterke vrijpion toelaten), Henk van Leeuwen (het witte centrum kwam langzaam maar zeker naar voren en drukte Henk weg) en Richard Piller (verloor een pion net na de opening en kon daarvoor niet genoeg tegenspel ontwikkelen). KW Spaargaren leek eenzelfde lot beschoren na het missen van een standaard wending in het siciliaans (Pd5), maar het rechten van de rug is KW’s sterke kant. Ondanks dat hij tegen een tijdachterstand aankeek van 41 minuten (hij had er zelf nog vier) was het zijn opponent die door de vlag ging. Olaf Cliteur had via druk op de koningsvleugel een kwaliteit buitgemaakt en wist dit materiele voordeel naar de overwinning te spelen. Bob Feis scoorde de enige remise van de avond, hiervoor moest hij wel nauwkeurig verdedigen na eens sterk kwaliteitsoffer van de Alphenaar, maar het paste allemaal net. Met 8 matchpunten eindigde AAS 3 op de vierde plaats in de eerste klasse van de Leidse schaakbond.
Uitspraak KNSB-competitieleider
(
Origineel op website KNSB)
In de KNSB 2e klasse C wedstrijd Bergen op Zoom - AAS van 3 november 2007 is de AAS-speler van bord 6, dhr. W. Moene, door de onafhankelijke wedstrijdleider, dhr. F. Peeters betrapt op het gebruik van Pocket Fritz.
Ik heb kennis genomen van het wedstrijdformulier, het rapport en een toelichting van de wedstrijdleider en een toelichting van de nieuwe teamleider (sinds 5 november 2007) van AAS, dhr. B. de Leur.
Over het volgende is iedereen het eens:
De heer Moene was met toestemming buiten de speelzaal om wat frisse lucht op te zoeken. De wedstrijdleider is de heer Moene buiten de speelzaal gevolgd en heeft hem betrapt op het gebruik van Pocket Fritz, waar op dat moment de partij van de heer Moene in beeld stond. Op grond daarvan is een reglementaire nul uitgedeeld, waarmee de heer Moene (ook als toenmalige teamleider van AAS) akkoord ging.
Waar men het niet over eens is, is of de Pocket Fritz gebruikt werd om de partij te analyseren en een goede zet te vinden of alleen om de gespeelde zetten in te voeren. De wedstrijdleider zegt dat de Pocket Fritz wel degelijk voor de analyse van de partij werd gebruikt. De speler zegt dat hij alleen de zetten invoerde.
Ik neem in overweging dat:
De wedstrijdleider volgens artikel 12.2 en 13.4.d van de FIDE-regels de partij verloren heeft verklaard en mijns inziens dat ook terecht heeft gedaan. De partij is dan echter niet reglementair verloren, maar "gewoon" verloren, hetgeen betekent dat de uitslag voor de rating meetelt.
Verder neem ik in overweging dat het gebruik van Pocket Fritz tijdens de partij, zoals eerder gezegd, volgens artikel 12.2 van de FIDE-regels ten strengste verboden is. Of het nu voor analyse is of alleen voor invoer van de zetten. Dit gaat zover in tegen de basisregels van het schaakspel dat ik vind dat artikel 20.3 van het KNSB-competitiereglement toegepast moet worden. Dit luidt: "Als een speler of een teamleider de spelregels van de Wereldschaakbond (FIDE) of het KNSB-competitiereglement heeft overtreden, is de competitieleider bevoegd deze persoon voor een bepaalde periode uit te sluiten van betrokkenheid als speler en/of teamleider bij KNSB-competitiewedstrijden. Deze periode kan niet langer zijn dan tot het einde van het lopende seizoen vermeerderd met drie seizoenen. Als een speler of teamleider van een dergelijke beslissing van de competitieleider in beroep gaat bij de Commissie van Beroep, is de tenuitvoerlegging van deze sanctie geschorst vanaf het moment van instellen van beroep tot de uitspraak van de Commissie van Beroep."
Mijn beslissing is derhalve:
1) De partij blijft verloren verklaard, maar niet reglementair.
2) De heer Moene wordt op grond van artikel 20.3 van het KNSB-competitiereglement vanaf heden tot aan het eind van het seizoen 2009-2010 geschorst als speler en/of teamleider bij KNSB-competitiewedstrijden.
Hoogachtend,
R. Bleeker
KNSB-competitieleider
Reactie bestuur AAS
In de 3e ronde KNSB, dd 3-11-07, heeft ons 6e bord, dhr. Willem Moene gebruik gemaakt van een PDA waarop pocket Fritz draaide.
Hij is hierop betrapt en de partij is verloren verklaard door de wedstrijdleider en dhr. Moene is daarna met onmiddellijke ingang geschorst door de competitieleider voor 2,5 seizoen.
Daar wij het gebruik van Pocket Fritz (of enige andere vorm van vals spelen) geheel verwerpelijk en zeer onAAS-waardig vinden, hebben wij besloten niet tegen de beslissing in beroep te gaan. Verder zullen wij de LeiSB niet in verlegenheid brengen door Willem Moene in de LeiSB competitie op te stellen komend seizoen.
Bovendien plaatsen wij bij deze dit statement op onze site waarin wij afstand nemen van het gedrag van dhr. Moene in de partij tegen Bergen op Zoom.
Wij zullen ons best blijven doen om bovenin 2C mee te draaien, al was het alleen maar om aan te tonen dat wij AAS zijn en geen PDAAS.
Namens het Bestuur
14-11-2007
