Het eerste team van schaakclub AAS speelde afgelopen zaterdag de eerste ronde in de landelijke schaakcompetitie (klasse 2C) in Bloemendaal tegen het eerste team van schaakclub De Kennemer Combinatie, al meteen een tegenstander van formaat. De Azen kwam op achterstand door een nederlaag van Henk Noordhoek. In een stelling met wat minder ruimte verzuimde hij een actieve vijandige toren af te ruilen, waarna er een truc in de stelling kwam die Henk een kwaliteit kostte. AJ Keessen scoorde een remise op het tweede bord, een ietsjes mindere stelling bood net voldoende tegenspel, zodat de zetherhaling die wit op het bord bracht het resultaat alleen vervroegde maar niet veranderde. Paul Schrama verloor een pion op de damevleugel en het tegenspel in het centrum bleek daar niet voldoende compensatie voor te zijn. De vrijpionnen op de damevleugel besliste de partij. Jeffrey van Vliet op bord 1 had niet zoveel bereikt met wit maar wist toch wat complicaties op te snorren en zie, ineens was de zwarte dame ingesloten. Jeffrey maakte het cool af. Mark Trimp had het loperpaar tegen en wat zwakkere pionnen, zijn initiatief woog daar echter genoeg tegen op. Het eindspel leek iets beter, maar toch moest hij ook een beetje oppassen. Uiteindelijk bleek de remisemarge precies niet overschreden. Met nog drie partijen aan de gang leek de wedstrijd op een zwaarbevochten gelijkspel af te stevenen. Leon Koster had de opening overleefd waarna hij twee stukken tegen een toren en twee pionnen had in het eindspel. Toen zijn stukken eenmaal gingen samenwerken plukte hij 1 voor 1 de pionnen van het bord, waarna hij het eindspel paard en loper tegen koning alleen erg soepel uittikte. Redmar Damsma (in zijn eerste wedstrijd voor AAS) had vlak voor de tijdscontrole een kwaliteit meegepakt, al had zwart daar met twee pionnen redelijke compensatie voor. Redmar nam toch steeds meer het overwicht en ondanks wat onnauwkeurigheden en flinke spanning aan het eind wist hij de zwarte koning toch het mat in te jagen. Dit bleek zelfs genoeg voor de overwinning, daar Willem Moene een gemene pat-truc had in het (tot dan toe verloren staande) toreneindspel, waarna de stelling ineens remise was, zoals het bekende schakersspreekwoord al zegt over toreneindspelen. Een ietwat fortuinlijke overwinning derhalve, maar zeker een stap in de juiste richting.